Auta zamojskich WŁODARZY

Podziel się tym artykułem:

              

Samochody służbowe – wożą, cieszą i ułatwiają życie. Są niezbędne w pracy każdego z nas. Równie istotne są również w codziennym funkcjonowaniu pracowników zamojskiego magistratu. Dostarczą na ważne spotkanie, konferencję czy uroczystość.

W Starostwie Powiatowym w Zamościu wykorzystywane są najczęściej w dowożeniu pracowników do banków czy urzędów. Są to dwa samochody: Fiat Albea i Volkswagen Jetta. Pierwszy – z 2002 roku, drugi – z 2006 roku. Oba – metaliki. Volkswagenem jeździ zazwyczaj Starosta, Henryk Matej, ale mogą z niego korzystać również pracownicy, którzy jednak najczęściej przemieszczają się Fiatem Albea. Zgodnie z danymi Marka Seroki, skarbnika starostwa, w 2009 roku, pierwszy – przejechał 15 tys. km., a drugi – 23 tys. km. Dłuższe trasy to Lublin i Warszawa. Raz w roku samochód służbowy z pracownikami starostwa wyrusza w najdłuższą swoją podróż – do niemieckiego miasta partnerskiego Schwabisch Hall. Koszt utrzymania obu samochodów w miesiącu to 2 tys. zł. (paliwo). Auta mają swoich kierowców, którzy zatrudnieni są na umowę o pracę. Samochody zostały zakupione po przetargu. Przy wyborze tych marek i modeli starostwo brało pod uwagę między innymi ich przestronność. I faktycznie, oba, w opinii internautów, są określane jako rodzinne, ze względu na ową przestronność. Przy zakupie brano również pod uwagę ilość miejsc. Starano się by było ich pięć. Dodatkowym plusem jest niskie zużycie paliwa, co generuje sporą oszczędność kosztów. Warto dodać, że Fiat Albea jest samochodem, którego produkcji już zaniechano. Dlaczego? Ze względu na małe zainteresowanie. Oba samochody nie mają wyposażenia dodatkowego, czyli klimatyzacji, elektrycznego zamykania szyb. Tabor samochodowy starostwa jest zatem „bez bajerów”.

Zupełnie inna sytuacja wygląda w Gminie Zamość. Tutaj do dyspozycji urzędu jest tylko jeden samochód, a i to „dzielony” z Ochotniczą Strażą Pożarną w Mokrem. Korzystają z niego również pracownicy Ośrodku Promocji, Sportu i Turystyki – jednostki organizacyjnej Gminy Zamość. Wszyscy jeżdżą czerwonym Volkswagenem Transporterem z 2008 roku.
Został on zakupiony za 134.932 zł. Koszt rozbity był na środki z gminy (84 tyś.) oraz z MSWiA (50 tyś. zł.). Zgodnie z pismem Ryszarda Gliwińskiego, wójta, przy zakupie samochodu kierowano się ceną, ilością miejsc siedzących i pojemnością bagażnika. Volskwagen Transporter jest dostawczym samochodem osobowym typu van. Może nim podróżować ośmiu pasażerów. – Dzięki temu możemy zaoszczędzić sporo pieniędzy, kiedy w podróż służbową wybiera się jednym autem większa ilość pracowników – tłumaczy wójt.
Pojemność silnika Volkswagena to 1,8, a przebieg roczny – 9.532 tys. km. Gmina zatrudnia dwóch kierowców na pełnych etatach w OSP Mokre i jednego kierowcę na pół etatu z OSP Białowola. Przed zakupem tego auta, gmina korzystała do 2008 roku z Forda będącego również na wyposażeniu OSP Mokre. Najdłuższa trasa niemieckiego auta wiodła do Lublina.
A co z taborem samochodowym Urzędu Miasta Zamość?
Zgodnie z danymi, uzyskanymi od Tomasza Kossowskiego, zastępcy prezydenta, stanowią go dwa samochody. Są to: Seat Alhambra i Skoda Superb. Pierwszy, to duży, 7 – osobowy minivan z 2006 roku. Jego pojemność zbiornika paliwa wynosi 70 litrów. Auto wyposażone jest w asystenta świateł drogowych, który wykrywa samochód nadjeżdżający z naprzeciwka i zmienia światła drogowe na światła mijania. Jego przebieg to 140 tys. km. Seat spala osiem litrów na 100 km. Drugi – to auto należące do wyższej klasy średniej. W odróżnieniu od pozostałych nie jest ani tanim, ani standardowym autem. Jest to tzw. „limuzyna z Czech”. Elegancka, czarna Skoda to pięcioosobowe autko. Jego wnętrze jest komfortowe i luksusowe. Samochód ma bogate wyposażenie standardowe: cztery poduszki powietrzne, centralny zamek sterowany pilotem, elektrycznie sterowane i podgrzewane lusterka, ABS, klimatyzację. Spala 7 litrów na 100km. Przebieg to 70 tyś. km.
– Wybraliśmy te auta ze względu na: silnik diesla, przestronność, bezpieczeństwo, klimatyzację – wymieniał zalety aut wiceprezydent Kossowski.
Oba samochody jeżdżą dwa razy w tygodniu do Warszawy w sprawie projektów unijnych. Nieco częściej kierują swe koła w stronę Lublina – do Urzędu Marszałkowskiego. Najdłuższa trasa to również wyprawa do miasta partnerskiego Schwabisch Hall, jest to odległość 1352km od ratusza. Urząd Miasta zatrudnia dwóch kierowców na umowę o pracę.
I tak wypadają tabory naszych włodarzy. Przy okazji należy dodać, że celem aut służbowych jest nie tylko ułatwianie pracy, ale i reprezentowanie majestatu głowy urzędu. Jednak w tym miejscu warto zadać sobie pytanie: gdzie jest granica, za którą wybór modelu, czy marki auta jest uzasadniony, a kiedy staje się niezrozumiały, bo zbyt wyszukany, jak na warunki bytowe miasta, którego urząd reprezentuje?
WS